در خانههای بدون اتصال به شبکه برق، گرم نگه داشتن اتاقهای مخصوص سالمندان در زمستان، فقط یک مسئله راحتی نیست؛ بلکه یک مسئله ایمنی است. وقتی خورشید غروب میکند، خانه به سرعت سرد میشود، و یک هیتر معمولی میتواند باتریهای خانه را قبل از صبح تخلیه کند. اما هیتر مادون قرمز، معادلات را تغییر میدهد؛ زیرا گرمای لازم را مستقیماً به افراد و سطوح اطراف منتقل میکند، نه به هوا.
چه چیزهایی از نظر فنی اهمیت دارد؟
ما درباره یک هیتر الکتریکی مادون قرمز صحبت میکنیم که از لولههای کوارتز یا الیاف کربنی برای تولید گرما استفاده میکند. این هیترها معمولاً در مدارهای ۱۲۰ ولتی، با توان ۸۰۰ تا ۱٬۵۰۰ وات کار میکنند؛ همچنین بسیاری از آنها دارای ترموستات داخلی و سیستمهای حفاظتی نیز هستند. مزیت این روش این است که گرمای تولید شده مستقیماً به بدن و اشیاء اطراف منتقل میشود؛ بنابراین حتی در دماهای پایین نیز، اتاق میتواند گرم باقی بماند. این یعنی میتوان اتاق را در دمای مناسبی نگه داشت، بدون نیاز به مصرف برق زیاد.
چرا این روش برای خانههای بدون اتصال به شبکه مناسب است؟
این روش، در ترکیب با سیستمهای خورشیدی، به استقلال انرژی کمک میکند. در طول روز، پنلهای خورشیدی باتریها را شارژ میکنند؛ بعد از غروب، هیتر مادون قرمز بدون نیاز به سوخت یا ژنراتور، انرژی مورد نیاز را تأمین میکند. در عمل، یک هیتر مادون قرمز با توان ۸۰۰ تا ۱٬۰۰۰ وات، که هر شب ۳ تا ۴ ساعت کار کند، میتواند روزانه حدود ۲٫۵ تا ۴ کیلوواتساعت انرژی تولید کند. این مقدار برای یک باتری و اینورتر معمولی، مقدار قابل کنترلی است؛ بنابراین میتوان اتاق را گرم نگه داشت، بدون نیاز به استفاده مداوم از ژنراتور.
نکات مهم برای استفاده از این روش:
سازگاری با سیستمهای خورشیدی، به ظرفیت باتری و توان اینورتر بستگی دارد؛ نه فقط به خود هیتر. برای عملکرد بهتر در زمستان، باید ظرفیت باتری به اندازهای باشد که بتواند هیتر، لامپها و لوازم کوچک را نیز تأمین انرژی کند. همچنین، گرمای مادون قرمز زمانی بهتر عمل میکند که خط دید هیتر به افراد موجود در اتاق باز باشد؛ بنابراین جایگاه قرارگیری هیتر اهمیت زیادی دارد؛ مبادا با وسایل دیگر مسدود شود.